روایت تکاندهنده و دلخراش خبرنگاری از زندگی واقعی و خونین در غزه!
وقتی واقعیت غزه از فیلمهای اکشن فراتر میرود؛
وقتی واقعیت غزه از فیلمهای اکشن فراتر میرود؛ روایت تکاندهنده و دلخراش خبرنگاری از زندگی واقعی و خونین در غزه!
🔶 خبرنگار فلسطینی از تلخترین لحظاتی که ثبت کرده میگوید:
🔺صحنههایی که فقط در فیلمهای اکشن قابل تصورند را هر روز میدیدیم؛ مثلاً اینکه ببینی کسی جلوی چشمت منفجر میشود اینکه گوشت و خون روی دیوارها پاشیده، اینکه ببینی کسی تکههای گوشت را از اینجا و آنجا جمع میکند دست در یک گوشه، پا در گوشهای دیگر، سر در جایی دیگر."
🔺در جریان این گفتگو، کوادکوپترهای اسرائیلی به خبرنگاران در حال ضبط مصاحبه حمله کردند.
وقتی واقعیت غزه از فیلمهای اکشن فراتر میرود؛ روایت تکاندهنده و دلخراش خبرنگاری از زندگی واقعی و خونین در غزه!
چگونه میتوانید امور را مدیریت کنید و چگونه میتوانید حقیقت و تصویر را در این شرایط سخت منتقل کنید؟ اتفاقاتی که ما در حال تجربهاش هستیم و تجربیاتی که در این جنگِ نسلکشی در نوار غزه از دو سال پیش تاکنون داریم، بسیار دشوار است بهسختی میتوان واژه، تصویر یا صدایی یافت که بتواند حجم این نسلکشی که مردم ما دو سال است تا امروز متحمل شدهاند را بهدرستی نشان دهد صحنههایی را زندگی کردیم و اتفاقاتی را دیدیم که بهصراحت، فقط در فیلمها میدیدیم و فکر میکردیم غیرممکن است در واقعیت رخ بدهد مثلاً اینکه ببینی کسی جلوی چشمت منفجر میشود اینکه گوشت و خون روی دیوارها پاشیده شده کسی تکههای گوشت را از اینجا و آنجا جمع میکند دست در یک گوشه، پا در گوشهای دیگر، سر در جایی دیگر این چیزها را قبلا فقط در فیلمهای اکشن میدیدیم اما امروز در غزه اینها را در واقعیت میبینیم و حالا این صحنهها را در میان مردم خودت میبینی در یک کودک، یک دختر، یک زن، یک جوان، یک پیرمرد همه این چیزها واقعاً روی تو اثر میگذارد از نظر روانی، جسمی و حتی در حرفهات حتی به من گفتی که پس از گذشت دو سال از جنگ چطور میتوانید پیامتان را به جهان برسانید ما این را درک میکنیم، این حرفه ماست، این وظیفه ما نسبت به مردم، آرمان، دین و سرزمینمان است صالح، با وجود تهدیدات مداوم از سوی ارتش اشغالگر، وظیفه تو انتقال و نشان دادن حقیقت و تصویر علیرغم این تهدیدات مداوم است امروز پیامت به جهان و همچنین به روزنامهنگاران و خبرنگاران در سراسر جهان چیست؟ میبینید هنگام ضبط این گفتوگو، کوادکوپترهای ارتش اشغالگر ما را در حال پوشش این رویدادها به گلوله بستند شاید حالا در موقعیت میدانی هستیم و روزنامهنگاران به این صحنهها و جنایات اشغالگران اسرائیلی عادت کردهاند صالح، پیامت چیست؟ ما امروز اینجا هستیم و در حالی که مقابل شما این مصاحبه را انجام میدهیم، هر لحظه و هر ثانیه در معرض مرگ هستیم شاید گلولهای که به آن تکه آهن جلوی ما برخورد کرد میتوانست به هر یک از ما اصابت کند به ایمن، سائد، انس یا به هر کسی که اینجا حضور دارد اینها بخشی از خطراتی است که ما تجربه میکنیم امروز پیام ما به همه جهان این است: آیا کافی نیست؟ آیا دو سال جنگ، تجاوز، نسلکشی و هولوکاستی که بر مردم ما میگذرد، کافی نیست؟ هیچ تصویری نمانده که به شما نشان نداده باشیم هیچ ویدیویی و هیچ قتلعامی نمانده که شما ندیده باشید دیگر چه چیزی باقی مانده که ببینید تا به حرکت درآیید؟ در نهایت، ما مردمی هستیم که شایسته زندگی هستیم تا امروز بیش از ۲۵۰ نفر از ما روزنامهنگاران به شهادت رسیدهاند مگر شغل آنها چه بود؟ جرمشان چه بود؟ فقط این که یک دوربین یا یک گوشی در دست داشتند و حقیقت را به جهان منتقل میکردند؛ این جرم است؟ آیا حالا حرفه شما، جرمی شده که باید به خاطرش مجازات شوی؟